Mijn etalagevriendin leeft nog

We zijn al weer een week inwoner van Lucca-Centro storico. En? Valt het mee? Ja, hoor, maakt u zich maar geen zorgen. Al leuk aan de gang geweest hier. En het is nog maar een aanloopweekje. Waarin veel Italianen vakantie hadden, zoals in Nederland veel Nederlanders. Andere Italianen hier moesten gewoon werken. Winkeliers bijvoorbeeld. Hoezo, 'ze werken daar in die knoflooklanden voor geen meter'? Neem hier in onze straat de bakker, de kruidenier, de schoenmaker en Bar Martini, onze stamkroeg. Net als die anderen staat Julia, de uitbaatster  's morgens bij zevenen al ter plaatse, in haar geval om de geachte clientèle te voorzien van een kopje koffie en een broodje erbij, een heel gewone Italiaanse gewoonte. Bij ons kennen we dat in en uit lopen voor een snelle koffie met niet.Pas 's avonds om half acht gaat ze weer op huis aan. Okay, in deze tijd van het jaar is ze zo tussen half twee en drie uur even gesloten. Vandaag vertelde ze desgevraagd (in rad Italiaans) dat ze 's morgens zo rond zessen de tijd nam om op haar gemak een goed boek te lezen. Want verder was het ytoch werken, werken, of daarvan moe.

We beginnen inmiddels aardig op stoom te komen. De start met de diverse hartelijke verwelkomingen was natuurlijk meteen goed. Het dochtertje van onze huisbaas, Alice (7 jaar), kwam nog een mooie tekening brengen.

Disegno fatto da Alice

De kleine Alice herinnerde zich ons kennelijk nog goed van ons vorige bezoek. Let op Janis Joplin-achtige Mary-Anna en de Taliban-achtige Giop.

Wijs meissie die Alice....

Mary-Anne heeft inmiddels 2x haar nieuwe fiets beproefd. De eerste keer helemaal allenig naar de grote PAM-supermercato buiten de Muren gefietst. Met haar mandje. Vandaag hebben we samen een kort ritje gemaakt over de wegen die op enige afstand rondom de muren zijn gesitueerd. Nou, het is dat het mede vanwege de vakantie nogal rustig was, daarom was het nog wel te doen. Maar in de normale dagelijkse chaos van het verkeer kan je je beter niet op deze trajecten wagen. Ex- uitbater Jacob van Café Ledig Erf kan hier over mee praten. Knalde eerverleden jaar achter op een auto met zijn Orbea-carboracer. De schade viel nog mee, wat hem zelf betreft. Slechts de kin open tot op het bot. Daar maalt een beetje coureur immers niet om. Nee, zijn knappe koersvehikel in drie stukken. Da's pas erg. Een typisch geval van total loss.....

Gisteren kwamen we, al in cadans met de menigte passagierend door de binnenstad, mijn goede etalagevriendin weer tegen. Gelukkig, ze leeft nog! Als ik haar zie moet ik altijd spontaan denken aan die hit van de Phantoms uit 1966 of daaromtrent. Een Eindhovense band, waarvan de leadzanger, jawel, bij mij op school zat. Zo! http://www.youtube.com/watch?v=-e6lzXl3o1E

Etalagevriendin van Joep

Zoals in wel meer etalages in de Via Fillungo en omstreken was ook hier het nodige aan mooie kledij te bezichtigen. Maar eens binnen gaan kijken. Daar bleek nog een tweelingzus van mijn etalagevriendin aanwezig. Iets minder aantrekkelijk, waarschijnlijk wegens te weinig een-eiig.  Maar goed.... Mary-Anne heeft er een mooi vest met sjaaltje gekocht, tegen een afbraakprijs. Want ja, de uitverkoop is hier begonnen. Ongelooflijke kortingen, dus de straten in het centrum zijn vol met kooplustige Italianen. Wij, als Nederlanders, zijn uiteraard ook gevoelig voor deze situatie. In dezelfde winkel ga ik aankomende week nog wel 2 mooie shirts en een broek scoren. Kom ik mijn vriendin en haar zus ook weer een keer tegen.

Is er nog gefietst? Ja, vijf keer om precies te zijn. Ritjes tuusen de 55 en 68 (max); elke rit 2 à 3 klimmetjes variërend van 2 tot 5,5 km. Er was eenmaal een verplichte jour sans vanwege

aanhoudende regen, en een dag , althans groot deel ervan, heb ik besteed aan mijn taken als bestuurslid van STONE http://www.steenuil.nl/ , zijnde vooral het opmaken van het financieel jaaroverzicht. Op vier dagen was het ronduit prachtig weer, zonnetje, graad of 12. Een keer heb ik me vergist toen ik vertrok op het moment dat de wolken uit zee kwamen binnenzetten, om vervolgens de nodige nattigheid neder te laten. Ik uiteraard ook nogal vochtig geworden.

De kilometrasie is deze week 1 uitgekomen op 303 precies. Dat is heel niet gek voor a start. Had ik in het geliefde Olanda niet gered.

 Met zwart fiets ik toch extra hard

Driekoningen in Italië

Driekoningen was in mijn jonge jaren een belangrijke dag. Einde van de Kersttijd, einde van de kerstvakantie in zicht. De kerstbomen konden worden afgetuigd en in de fik gestoken. Het verhaal van de drie koningen die het allerteerste Kindeke Jesus met geschenken kwamen gedenken had ik destijds maar matig paraat, en nu nog minder. Er zaten ook geen voordeeltjes aan vast. Cadeautjes hadden we al van Sinterklaas gekregen. Wel gingen we verkleed als drie koningen langs de deuren in de hoop dat er wat te snoepen viel te scoren.
Hoe anders gaat het hier. Driekoningen (Epifania) is een belangrijke dag. Toen ik vanochtend boodschappen ging doen voor het ontbijt bleken de meeste winkels gesloten. En de kerk in onze straat klonk gezang. Bij de katholieken hier (op zijn tijd lijkt iedereen dat hier te zijn) is de dag van drie koningen dus zeker nog belangrijk.  In de hoofden van de kindertjes ligt de betekenis van deze dag zeker en vast bij La Befana, een ouwe heks.

Met Driekoningen wordt ook in Italië de kerstperiode officieel afgesloten. Dat hoef je de kinderen niet te vertellen, want zij wachten al dagen op de komst van Befana.

In de nacht van 5 op 6 januari komt de vriendelijke ouwe heks de kinderen namelijk cadeautjes brengen, maar alleen bij de kindertjes die zoet zijn geweest. Stoute kinderen krijgen kolen en as. La Befana vliegt op haar bezem rond en heeft een zak met cadeautjes over haar schouder hangen. Inhoud: snoepjes en chocolaatjes etc..

Kinderen hangen hun sokken aan de schoorsteenmantel, bij de open haard en zetten voor deze lieve oude vrouw een bord met een mandarijntje, een sinaasappel en een glas wijn (!) klaar. De volgende ochtend is het maal door haar verorberd en staat haar handafdruk in as op het bord. De cadeautjes wachten in de sok, en altijd ligt er ook een beetje kolen of as onder in de sok, want geen enkel kind is het hele jaar door braaf geweest. Het bijbehorende versje vertelt dat ze 's nachts komt, getooid met een Romeinse hoed en met kapotte schoenen aan haar voeten:

 La Befana vien di notte
con le scarpe tutte rotte
col cappello alla romana
viva viva La Befana!

Haar herkomst zou terug te voeren zijn op de Kelten en Druïden die destijds in de Alpen hun eigen riten hadden. Anderen beweren dat haar primaire functie dient om de band tussen de familie en de voorouders aan te halen en te versterken door uitwisseling van cadeaus. De kinderen vormen daarbij de vertegenwoordigers van de voorouders. Weer anderen beweren dat La Befana een afgeleide is van het Griekse woord 'Epifania' - onze Driekoningendag. Zij brengt cadeautjes als herinnering aan de cadeaus die aan het kindje Jezus werden gebracht door I Re Magi, de drie koningen.
Hoe dan ook: voor de Italiaanse kinderen is deze nacht net zo spannend als Sinterklaasnacht voor de Nederlandse kleintjes.

Terwijl de kinderen vol spanning afwachten of zij snoep of kolen krijgen, is 5 januari voor volwassenen een goede gelegenheid om vrouwen lastig te vallen met sms’jes als deze:…

Se quando arriva La Befana ti guarda, piange e ti abbraccia...capiscila... non sapeva di avere una sorella gemella!
Wanneer La Befana komt en jou ziet, in huilen uitbarst en je omhelst….probeer haar dan te begrijpen…ze had er geen benul van dat ze een tweelingzus had!



                              La Befana in de etalage in Lucca

De vakanties zijn voorbij, de kerstperiode is afgesloten, het nieuwe jaar is nu echt vertrokken. Rap, rap worden de kerstetalages omgebouwd. De uitverkoop is begonnen!

Ook hier leven duurder

Vandaag, woensdag, is het hier bar, het weer. Regen de hele dag. Mooie gelegenheid om blogje te doen.

Nee, dan gisteren. Eigenlijk al korte-broeken-weer. Stralende zon, graadje of 13 -14. Een tweede ritje zat er dus wel in, zo goed mogelijk gepland in verband met het verwachte bezoek van de wasmachinereparateur. Die zou komen tussen 14 en 19 uur, maar kwam niet. Zelf zou ik ook moeite hebben binnen zo'n ruim tijdsbestek een moment te kiezen. Onze huisbaas Alberto sms-te gisterenavond dat hij flink ruzie had gemaakt met de man, en dat hij op zoek zou gaan naar een nieuwe. Deze is op moment van schrijven inmiddels gekomen; dat viel weer mee. De wasmachine loopt weer als een... naaimachine. De eerste was is gedaan. Lekker belangrijk...wel handig.

Maar goed, gisteren eerst even langs de winkel van Paladino gegaan voor een extra stripje om mijn hartslagmeter goed op het stuur te bevestigen. Daar was ook Christiana, een soortement meefietsende groupie, als ik dat zo mag zeggen, van Paladino. Leuke spontane meid, die heel goed kan kwetteren, ook op de racefiets.Mij viel een innige omhelzing ten deel. Ik ben niet zo van de alternatieve geneeswijzen, maar ik ga wel op zoek naar de ins en outs van de drukpuntentherapie. Die moet op zijn minst heilzame kanten hebben, want ik reed als een speer. In het 2e ritje van het seizoen nog niet te gek, maar wel verder dan de eerste keer, 69 kms nu. Onderweg twee klimmetjes, die van Balbiano en na een stuk overwegend vlak naar de Monte Magno. Fijne klim, loopt goed en niet lang. Boven lagen nog wat botjes die ik herkende als afkomstig van het Wild zwijn, dat ooit door coureur Gaudianello naar boven werd gereden (zie blog van 7 maart 2011).

Ook in Italië is 2012 begonnen met de nodige financieel-economische bespiegelingen op TV en in de kranten. Veel aandacht voor wat de kostenstijgingen en bezuinigingen betekenen voor 'de gewone Italiaan', zeg maar de gemiddelde 'Marco en Bettina', maar ook voor wat de Hoge Heren in Rome en elders in het politieke establishment zich gunnen aan salaris, aanvullende uitkeringen en andere voordelen. De benzineprijzen gaan omhoog naar € 1,8/ltr. Ik ben wel coureur, maar geen auto-. Maar als ik lees dat Italië op dit punt ruim aan kop gaat binnen Europa dan is het mij tòch duidelijk. En als je dan met je volle tank de snelweg oprijdt, word je als weggebruiker geconfronteerd met een 15% opslag van het tolgeld. Je kan ook de bus nemen; het lokale vervoer wordt echter tot aan 31% duurder. Dus 's avonds als het donker en fris is kan je beter bij je vrienden op bezoek gaan want ook de prijzen voor gas en licht gaan per ingaande nu ook percentages duurder. Zo kan je nog wat terugverdienen.

Dat wordt voor veel mensen sappelen, niet in de laatste plaats voorzover werkzoekend. Dat zijn er nogal wat, in december gemiddeld al bijna 9 %, onder de jongeren zelfs 29%. Ook hier is Italië al koploper binnen Europa naar het schijnt, het zal nog wel wat pittiger worden in de loop van het jaar, zo verwacht men hier; toenemende sociale spanningen zien velen in het verschiet.

Hoe dan ook, wat Marco en Bettina voor de kiezen krijgen staat in nogal schril contrast met wat de leden van Kamer en Senaat hier in Italië toucheren. De Commissione Giovannini heeft uitgevonden dat de Hoge Heren (en dito Dames) er hier wel erg warmpjes bij zitten, ook indien beschouwd in Europees verband. Salaris € 11.283,30 p/mnd, aangevuld met o.a. een riante woonkostenvergoeding (€ 3503,10 p/mnd), vrij reizen over autostrada, per OV en door de lucht, secretariaatskosten, telefoonkosten, representatiekosten etc. Die (extra) kosten behoeven ook niet te worden verantwoord. Nu ja, dit was en is nog de situatie, maar men begrijpt hier dat de bezem er nu toch echt even doorheen moet.

Intussen doen wij ons best de lokale economie te ondersteunen met een krachtige impuls. Zo hebben we vandaag i.v.m. de regen beide een parapluie gekocht voor € 10,- de twee. En Mary-Anne heeft bij Paladino een nieuwe fiets (7 versnellingen) gekocht voor gebruik in de stad, verkennen van de buitenwijken, rondjes over de Muur etc. Prijs € 400,-, dit is inclusief de gebruikelijke kortingen van Monsieur Chronò http://www.chronobikes.com/ . Let u ook op het boodschappenmandje. Makkelijk!

Mary-Anne met haar aanwinst

Giga-kerststal in centrum Lucca (Piazza S. Michele)

Eerste ritje gefietst

Wel, de eindejaarsfeesten hier in de stad vielen wel een beetje tegen, hoewel gevierd op een fijne lokatie, nl. op de Muren, op het plein voor een bijna gerestaureerd markant pand, alwaar in maart een restaurant geopend gaat worden (en in september 2013 het startschot wordt gegeven voor het WK Wielrennen...) Tegen tienen kwam de stroom stedelingen in die richting op gang, rond twaalf uur was het aardig druk. En wat zag het verzamelde volk? Een nogal uitsloverige en schreeuwerige band op een podium. Type Eros Rammelzotti, maar dan veel erger. Veel vertoon, weinig inhoud, geen ballen. Nee, dan de Ramones: ook aardig wat vertoon (soms helemaal geen), eveneens weinig inhoud, maar wel met ballen. En da's nu net waar het om gaat! http://www.youtube.com/watch?v=c5vh0QHUA1w . Maar ja, de Ramones konden helaas niet komen, wegens voor de helft reeds overleden. Die hebben hun 'Hey, oh, let's go' ruim voortijdig in praktijk gebracht.

Links en rechts in de menigte werd er heel wat afgeknald, met bijna net zo veel rookontwikkeling als in het filmpje van daarjuist. Gezien de gevolgen voor astmatische Mary-Anne (dreigde enigszins te stikken) zijn we al weer snel na twaalven naar huis teruggegaan.

Nieuwjaarsdag, mooi weer. Dus het eerste ritje. Beetje kalm aan nog want ik heb in december maar 200 km gefietst wegens een vervelende enkelblessure, opgelopen bij het roeien indoor. Die blessure hindert me nog altijd. Wel grappig: ik ging juist roeien om de risico's van het fietsen in een grote groep t e vermijden, zo vlak voor vertrek naar Lucca....
Eerste ritje, nieuwe lokale outfit.

Rijen voor Chronò

Het werd een ommetje van 57 kms, niet zo veel, maar wel met 2 klimmetjes erin, de Monte Pitoro (ca. 6,5 km lang) en de klim van Mutigliano. Tussen die twee puistjes in ging het hard (ruim 40/hr) terug naar Lucca, met 2 Italianen in het wiel. Ik zal nog wel de nodige tifosi tegenkomen bij wie ik het ben die met uiterste krachtsinspanning in het wiel weet te blijven. Goede trainingen, mits goed gedoseerd.

Vandaag maar de eerste jour sans opgenomen. De hele dag regen, ja, dat kan hier ook. Wandelingetje gedaan met tussenstop in Trattoria da Giulio Lucca, een aangename plek om te eten, pal naast de lokale gevangenis. Lekker gegeten ook.

Intussen zitten we hier pas 2 dagen. Wonderbaarlijk dat we hier met twee een groot deel van de dag aan de zelfde tafel kunnen doorbrengen tijdens onze werkzaamheden, of wat daar voior door moet gaan. Thuis zitten we bepaaldelijk wat ruimer in de ruimte, dus we lijken wel een stapje terug te kunnen doen. Zoals ws. bekend hebben we ook een tuin. Mary-Anne heeft gisteren het gras gemnaaid, ik heb bolletjes gepoot. Merels en andere vogels (zwartkop, vink, heggemus bv) weten dat allemaal wel te waarderen; ze kunnen wat beter op de bodem zoeken naar wat ze lekker vinden. Mevrouw en meneer merel krijgen van mij 1 maal daags een druif. Ook het badje is in ere hersteld. Dolkomische capriolen van het gevogelte zijn onze beloning.

We weten nu ook dat we niet zo veel hebben vergeten, op een zonneklep voor Mary-Anne en een paar klaarliggende zweethempjes voor mij na. Het is gelukkig niet zo erg als wat anderen kan overkomen (met dank aan Erik):

http://www.youtube.com/watch?v=TjbKwl_4tJU&feature=youtube_gdata_player



2012 van start

Op weg naar de feestelijkheden

We hebben er, zij het met zijn tweeën, een beetje een Nederlands oudejaarsavondje van gemaakt. Lekker gegeten, glaasje erbij. Vaderlandse TV gekeken via de computer, het actuele nieuws, en daarnaast nog Top 2000,maar dan wel van een dag eerder. Zo werkt Uitzending gemist. En rond half 11 de stad in, op weg naar de feestelijkheden op de muren. Dat we benieuwd waren hoe de jaarwisseling hier verloopt was een van de redenen om deze keer wat eerder hierheen te komen. 

Top2000 is ook dit jaar weer leuk om te zien. Niet zo zeer om te vernemen dat liedje a is gestegen van plaats 689 naar 556, maar vanwege de filmpjes. Daar zitten juweeltjes bij, zoals ook deze keer het filmpje van de inmiddels 90-jarige componist Gershon Kingsley van het eenvoudige synthesizerwijsje 'Popcorn' dat hem eeuwige roem bezorgde. De bekendste uitvoering is van Hot Butter uit 1972: http://www.youtube.com/watch?v=Ll-yXP43q5k. Later ook in de licht hilarische uitvoering binnen de Muppetsshow tot ons gekomen: http://www.youtube.com/watch?v=AvDvTnTGjgQ . Ook aardig om gast Jack van Gelder mee te zien trommelen met een van de vele Grote Doden in de popmuziek, Keith Moon (come lui nessuno mai!). Aanleiding tot enorm diepe gedachten gaf verder het filmpje rond de hit van Boudewijn de Groot 'Land van Maas en Waal' . Daarin trekt een flinke stoet mensen zingend en dansend door die streek; inmiddels zal een flink deel van hen wel zijn gaan hemelen, vermoed ik. Het zijn vast gedachten die horen bij Oudejaarsdag.Denkt u ook niet? In 2012 wordt ons veel onheil voorspeld, hier in Italië en waar eigenlijk niet in Europa. De wereld schijnt zelfs te vergaan eind van het jaar ergens, ik ben de juiste datum even kwijt. Maar tot dan zegen wij elkaar na: 'Und am Ende der Strasse steht ein Haus am See
Orangenbaumblätter liegen auf dem Weg' http://www.youtube.com/watch?v=kIiFzPQzCfw&feature=related.

Kortom: op naar het feest!

Later....

Of we nooit zijn weg geweest.....

Lucca vandaag,., oudejaarszaterdag. Gezellige drukte in de stad,onder een stralende zon. Het is net zo warm als in Nederland, het verschil is de aanwezigheid van de zon en het nagenoeg ontbreken van wind. Lekkere omstandigheden voor wandelen en fietsen, zo veel is zeker.
De reis gisteren liep geheel voorspoedig. Ester stond om 8.30 u. al voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Daar was ook zus Leta (onze andere 'leendochter') naar toegekomen vanuit Amsterdam, ze had nog mooi tijd voordat ze zou gaan schaatsen op de grote baan in Biddinghuizen. Uiteraard na het inchecken samen koffie gedronken. Toen was het tijd voor een uniek moment: de eerste keer dat we op Schiphol werden uitgezwaaid! We zien beide jongedames later nog op bezoek hier, samen met hun heren.
Nog geen 1,5 uur na het opstijgen landden we alweer op Pisa Aeroporto (Aeroporto Internazionale Galileo Galilei). Alwaar Paladino klaar stond met zijn bak. Heel prettig weerzien.... alsof we nooit waren weggeweest. Nou ja, het is pas iets meer dan 8 maanden dat we hier vorige keer vertrokken. In no time stonden we voor de deur van ons appartement. Waar Alberto aanwezig was om ons warm te verwelkomen. Ook hier alles vertouwd. Verder wat noodzakelijke boodschappen gedaan, en einde middag bij Julia van Bar Martini wat gedronken. Opnieuw een warm weerzien. Op advies van Hans Poley heb ik niet minder gedronken dan strikt noodzakelijk was; deze keer ging het om één fles Weihenstephaner. Jawel! Gewoon hier om de hoek! In dit opzicht hoef ik het terras van Ledig Erf dus niet te missen....

Beetje moe van de inspanningen der laatste dagen (weliicht aflatende reisstress) verder rustig aan gedaan,thuis gegeten, het Nld-nieuws en de botten-aflevering van Redmond O'Hanlon bekeken op 'Uitzending gemist' en op tijd naar bed. Vanochtend pas om kwart voor 10 ontwaakt. Dat is me in geen jaren meer gebeurd! Thuis word ik in de nacht meestal wakker van het opkomend vrachtverkeer op de A27, en anders wel om 1/2 acht van het - laat ons zeggen- bronstige geluid van de auto van de overbuurjongen.

Vandaag verder geacclimatiseerd. Opmerkelijk hoe snel de oude routine er weer in zit. Ontbijtbrood scoren, kopje koffie. Op pad voor een rondje in de stad, mooie etalages toch weer. Uitgebreid bij Paladino geweest in de winkel. Mijn fiets (Olympia Carbon-Ultegra) was bijna klaar. Nieuwe buba´s, nieuw (rood) stuurlint en nog een fonkelnieuwe shirt en gilet er gratis bij! Ik ben uiteraard moreel verplicht me de komende periode regelmatig in deze outfit te vertonen als ik uit fietsen ga. Ook Mary-Anne was mee. En heeft meteen een meer stadse fiets aangeschaft met 7 versnellingen. Goed voor ritjes over de MUUR en wat verder. Na de vorige keer, toen het verblijf voor haar vooral in het teken stond van de mogelijkheden binnen de fysieke beperkingen ontdekken, heeft ze nu behoefte aan verruiming van haar potentiële actieradius. We gaan het zien. Nog gedrieën koffie gedronken bij Stella Polare, terwijl hond Igor de winkel bewaakte. Tijd voor de supermarkt: wat basisdingen en basisbehoeften qua eten en drinken voor de komende dagen.  Straks lekker eten... de onbespoten kipfilet staat reeds in de marinade (een pasta + spinazie van een stevige variant), en vanavond de stad in voor de lokale NY-festiviteiten. En morgen de 0-stand van de kilometerteller doen verdwijnen. In mijn nieuwe shirt van Paladino.Vermits de komende nacht niet te veel schade aanricht aan de lichamelijk gesteldheid.
Iedereen een fijne avond, met of zonder Freek of Youp, in ieder geval zonder Beau, zou ik zeggen, morgen gezond weer op en een goed nieuw jaar. 

Alles is Winterklaar

Morgen is het zo ver: Lucca toe! Vanochtend nog heen en weer gesms-t met Paladino, il grande corridore en Alberto, de eigenaar van 'ons' appartementje in hartje stad. P. komt ons oppikken van het vliegveld van Pisa, A. zien we aan de voordeur. Ook getelefoneerd met mijn oude vader (bijna 89, en al ruim 23 jaar door op één long). We zullen elkaar missen. Gelukkig is er Skype, en hebben we net een gezellig en smakelijk kerstdiner achter de rug te Nuenen. Als het nodig is kan ik in een dag terug zijn.
Tsja, verder is alles wel winterklaar, volgens mij. Ik zelf in ieder geval, en de tuin ook. Zooi geruimd, antibladnet van de vijver weggehaald, spechtenkast opgehangen. N.B.: nog geen 10 minuten later kwam een GBS de kast inspecteren, waarna meneer luide ging roepen vanuit de top van de Zoete kers, waar het ding in hangt. Dat brengt me bij wat we de komende periode gaan missen: in ieder geval de bloei van de vroege planten, Kievitsbloemen bv, Bosanemomen, alle wilde bollen, etc. etc. En waarschijnlijk zijn de Gierzwaluwen eerder (begin mei) terug dan wij (18 mei), maar de zoekers van nieuwe broedgelegenheid zullen wat later zijn; ze moeten dan wel de mussen uit de kasten proberen te meppen. Jaja, spektakel in Voordorp. Je moet er wat voor over hebben, natuurlijk. En in Lucca is het natuurlijk prettig toebven, en valt er ook veel moois te zien aan plantjes en beestjes. We hebben wat bolletjes ingepakt voor in de tuin, alwaar we wederom de Steenuilen hopen te horen en te zien. En de Gierzwaluwen, die melden zich op die breedtegraad eerder terug uit de Afrikaanse winterkwartieren dan bij ons.Tis toch 2 uur vliegen met Transavia.
De koffers zijn inmiddels ook gepakt, en gewogen.... Nog een paar kilootjes bijbestellen dan maar. Rest nog alles even schoon te maken, opdat de vervangende bewoners in een fris huis komen. Mooi dat we dat ook deze keer weer prettig konden regelen. En het aquarium van Mary-Anne, het toezicht daarop is in de uiterst betrouwbare handen van Noud.
We kunnen gaan! 'Leendochter' Ester staat om 8.45u voor de deur om ons naar Schiphol te brengen....Gisteren hebben we nog proefgeladen, dat is met 5 koffers ook wel nodig in een niet te grote auto.